Inmiddels heb ik verschillende wegen naar huis, naar mijn kern, uitgeprobeerd.
Het jaagpad.
Het hazenpad.
Het karrenspoor.
De vluchtroute.
Priority lane
Het waren paden gevoed door dingen waar ik geen invloed op heb.
Wat ik dacht dat anderen van me vinden en verwachten bijvoorbeeld.
Pas toen ik aan de slag ging met de dingen waar ik wel invloed op heb, begon ik de grond ook daadwerkelijk onder m’n voeten te voelen.
En met dat ik dit gegronde pad loop,
mijn pad,
en steeds meer ontdek hoe ik hetgeen waar ik wel invloed op heb serieus te nemen,
groeit het vertrouwen in mezelf en het leven.
In mijn studie Jungiaanse Psychologie leerde ik over de paradijsprojectie.
Waarbij het paradijs geprojecteerd wordt als vrede op aarde, voor iedereen.
Een verlangen naar een plek waar geen honger, oorlog of leed is.
Ik leerde dat ik met deze paradijs projectie alle macht uit handen geef.
In mijn eentje zou ik zoiets namelijk nooit kunnen bewerkstelligen, bovendien leidde het af van hetgeen ik wel invloed op heb.
Het werd me ook duidelijk dat de maatschappelijke behoefte aan “de droom” groot is.
De buitenproportionele reactie die we op het wereldleed hebben legt dat namelijk bloot.
En is daarmee een uitnodiging om het paradijs niet meer buiten jezelf te projecteren, maar in jezelf te vinden.
En, ik ontdekte dat de weg ernaartoe betekent; jezelf serieus nemen op de aspecten in het leven waar je invloed hebt.
Hoe je omgaat met gebeurtenissen, anderen, jezelf.
Eigenlijk is dat de basis van Jung’s werk.
Dat als we allemaal ons eigen pad naar huis lopen, dat we dan ook allemaal het paradijs in onszelf gaan vinden.
En daarmee, als een logisch gevolg, dus ook in de buitenwereld.
Dat gezegd hebbende, het donker, het kwaad, zal er altijd in meer of mindere mate zijn.
Het zal nooit verdwijnen.
Het hoort bij de mens.
De sleutel ligt in het insluiten van jaloezie, boos worden, liegen, luiheid, voor jezelf kiezen, trots, macht.
Jezelf proberen voor te houden dat je al deze maatschappelijk veroordeelde kwaliteiten en gevoelens niet ervaart, is het recept om ze onbewust en ongecontroleerd uit te leven.
Soms in een andere vorm.
En hey, als je zegt dat je niet kunt liegen, dan kun je in een oorlog dus ook geen onderduikers in je huis verstoppen…
Weten dat je macht hebt, betekent niet dat je het hoeft te misbruiken.
Weten dat je jaloerse gevoelens ervaart, betekent nog niet dat je ze hoeft uit te spelen.
Weten dat je de trekker over kunt halen, betekent niet dat je het hoeft te doen.
Wanneer we allemaal ons eigen gegronde pad bewandelen, en invloed uitoefenen daar waar we deze daadwerkelijk hebben, kan onze maatschappij beginnen te helen.
Alleen dan.
