“Tja, mevrouw,” zegt de marktkoopman tegen de dame voor me “andere tijden, alles is duurder dan vroeger”.
De dame pakte haar spulletjes aan en schuifelde achter haar rollator door naar de volgende kraam.
Twee dagen daarvoor vroeg een deelnemer tijdens de masterclass over hoe het familiesysteem het fundament van je persoonlijke ontwikkeling is, waarom wij het ‘vieze werk’ moesten doen, aangezien de generaties voor ons duidelijk van alles hadden laten liggen. Ze vond dat de generaties voor haar er zo wel heel gemakkelijk vanaf kwamen.
Zelf ben ik wel benieuwd naar hoe de generaties na ons terugkijken op hoe wij het hebben gedaan.
Doen.
En het ‘vieze werk’ dat zij mogelijk op hebben te ruimen, zodat wij nu onze to-do lijstjes af kunnen werken, niets van het leven hoeven te missen en ambities waar kunnen maken doordat smartphones, tv on demand en tablets de kinderen vermaken en de 24-uurs economie ons op onze wenken bedient.
En daarmee onze vermogens om aanwezig te kunnen zijn in het nu, met alles wat zich daar afspeelt, onderdrukken.
Andere tijden.
Die beweging naar een andere tijd is voor mij heel voelbaar.
Kijkend naar wat er allemaal in mijn leven in beweging is.
Wat ik in beweging heb gezet het afgelopen jaar.
Ik voel me steeds ontvankelijker voor collectieve energieën en hoe die mijn eigen energie in beweging zetten.
Deze week las ik ook een jaarhoroscoop voor 2026 en wat we daarvan mogen verwachten.
Saturnus en Neptunus schijnen samen op 0 graden ram te staan.
Het absolute begin van de dierenriem.
Het lentepunt.
Nieuwe creatie.
Het allereerste begin.
9.000 jaar geleden, de laatste keer dat deze planeten daar stonden, zorgde dit ervoor dat de wereld fundamenteel veranderde.
Het was 7.000 jaar voor Christus.
De geboorte van landbouw.
De opkomst van het gevestigde menselijke leven.
Dat ging vast niet over een nacht ijs.
Net zoals de veranderingen die dit jaar voortgezet worden waarschijnlijk ook pas veel later zichtbaar zullen zijn.
Als je het mij vraagt is ons ‘vieze werk’ niet opruimen wat vorige generaties hebben laten liggen, maar leren liefdevol aanwezig te zijn in het moment, je eigenheid inbrengen en je creatiekracht laten stromen. Zodat de generaties na ons vrijer kunnen leven, omdat er in ons iets is gestopt met vluchten en begonnen is met bewonen.
