Bij de Welkoop had ik eerder die dag bamboestokken gekocht.
Waarvan ik ’s avonds een wigwam maakte waar de peultjes tegenaan kunnen groeien.
De zaadjes waren mooi ontkiemd en de stekjes plantte ik in de volle grond.
Bij de stokken.
Ook een reeks stokken voor de stokbonen heb ik op hun plek gezet, maar de stokbonen zelf zaai ik nu pas voor.
Binnen.
Die willen in de loop van mei pas met hun wortels in de volle aarde.
Van de buurvrouw kreeg ik broccoli stekjes. Ik beloofde haar koolrabi en pastinaak zaad te komen brengen.
Nu het zonnetje zo lekker schijnt kriebelt het om de tuin meer kleur te geven dus verspreidde ik door de tuin fel- gele, rode en roze eenjarige plantjes.
Met dat mooie weer heeft de boel ’s avonds veel water nodig.
Het houdt me bezig.
Tegen kwart over acht kwam ik tot stilstand.
In het westen zag ik de paarsrode lucht. De kleuren waren nog fel, maar nemen snel af in intensiteit.
Hij had een vuurtje gemaakt. De eerste van het jaar.
Kopje venkel thee uit eigen tuin erbij.
We keken naar de lucht om vervolgens in het vuur te staren.
Af en toe een opmerking over de dag.
Of over morgen.
Ik was die middag bij Gees geweest om haar te interviewen voor het dorpskrantje. In september wordt ze 94.
Toen zij in 1961 van haar dochter beviel was er nog geen vroedvrouw in het dorp. Mijn oma Dien werd er dan bij gehaald. Oma Dien was de drukte zelf, altijd kletsen en bezig; ze had overal antwoord op. Maar bij een bevalling was ze kalm. Kon ze je geruststellen. En was ze precies wat je nodig had zei Gees.
Als het bijna donker is komt de vleermuis.
Wendbaar verandert hij keer op keer plotseling van richting.
Hij gaat douchen.
Ik blijf nog even om de opzet voor deze column uit te schrijven.
Bij het vuur.
Oma Dien heb ik niet gekend.
Vier jaar voor mijn intrede in de wereld kwam ze te overlijden.
Na een val in de kelder en afasie had ze ook niet zoveel zin meer in het leven.
Ze was op.
Misschien hadden de 12 keer dat ze zelf geboorte had gegeven er ook iets mee te maken.
12 kinderen!
Dat doet iets met een lijf lijkt me.
25% van mij komt van haar.
Welke karaktereigenschappen zullen dat zijn?
Misschien mijn interesse in de tuin.
Hoewel die interesse bij mij ruimte kreeg nadat het reizen eraf was.
Vroeger keek ik niet om naar de moestuin.
Ze zeggen weleens dat je het huis uit moet om thuis te kunnen komen.
Voor mij betekende het huis uit ook het land uit.
Sinds ik terug ben kan ik het zien: de prachtige omgeving waar ik ben opgegroeid, de rijkdom van je eigen groenten verbouwen en de waarde van noaberschap.
Misschien ontstond er bij mijn terugkomst pas ruimte om oma Dien in mij toe te laten.
Het hele universum is vervat in één enkel menselijk wezen – jij. Alles wat je om je heen ziet, inclusief de dingen waar je misschien niet van houdt en zelfs de mensen die je veracht of verafschuwt, is in meer of mindere mate in je aanwezig. Zoek daarom ook niet naar Satan buiten jezelf. De duivel is geen buitengewone kracht die van buitenaf aanvalt. Het is een gewone stem van binnen. Als je jezelf ten volle wilt leren kennen, ga dan eerlijk en hardvochtig te werk..
Regel 17 uit 40 regels van Liefde
