Digitale nomade | 10 lessen van een digital nomad | Janneke Dijkhuis
15988
post-template-default,single,single-post,postid-15988,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,, vertical_menu_transparency vertical_menu_transparency_on,qode-title-hidden,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-16.1,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive
Digitale-nomade-Janneke

10 levenslessen van een digitale nomade

In 2012 heb ik het bedrijfsleven vaarwel gezegd. Ik ging op mijn heldenreis, zoals Joseph Campbell dat zo mooi noemt in zijn reis van de held. Inmiddels reis ik ruim drie jaar de wereld over zonder een vast woon- of verblijfadres. Het is een hele zoektocht geweest om mijn weg te vinden in het locatie onafhankelijke wereldje. Want terug naar een kantoorbaan: “dat nooit meer!” riep ik lang en hard. De afgelopen jaren zijn op zijn minst gezegd innoverend en levens veranderd geweest. Mijn wereld heeft op z’n kop gestaan, ik heb fantastische avonturen beleeft en mijn weg gevonden om mijn nieuwe levensstijl als digitale nomade duurzaam te maken. En om heel eerlijk te zijn; dit is nog maar begin, er ligt nog een lange weg met veel levenslessen voor me als digital nomad. Toch is dit een goed moment om stil te staan bij de dingen die ik inmiddels, soms via een omweg, geleerd heb.

Leven zonder plan is niet zo eng als dat je denkt

Het moment dat ik mijn ontslag in diende had ik geen idee wat ik aan het doen was. En om heel eerlijk te zijn, een jaar later was ik nog steeds clueless. Of nou ja, leven op mijn voorwaarden, dat is altijd het uitgangspunt geweest. Maar wat doe je als alles mogelijk is en mogelijkheden zich in overvloed aandienen? Het hebben van geen plan heb ik als een verrijking ervaren. Geen vast maandelijks inkomen en een huis waar je elke avond naar terug keert was nooit in me opgekomen vier jaar geleden. Of nou ja, misschien in de vorm van een wereldreis. Maar de gedachte om nooit meer terug te gaan naar ‘hoe het hoort’ was niet denkbaar. Vanaf het moment dat ik mijn baan had opgezegd was dat het niet meer. Gekker nog, vandaag de dag is het de normaalste zaak van mijn wereld. Misschien is de grootste reden om geen concreet plan te hebben wel het feit dat het toch nooit gaat zoals je plant. Het hebben van een doel is ontzettend belangrijk, maar alleen in combinatie met flexibiliteit en geduld.

Focus, focus, focus

Er zijn momenten geweest waar de twijfel toesloeg. Kan ik dit wel? Hoe dan toch? Wat kan ik nou met mijn skills en ervaring? Als een dolle ging ik dingen zoeken. Klanten om virtueel assistent werk voor te doen, bloggen, retraites organiseren, een boek schrijven om maar een paar dingen te noemen. Ik werd overal enthousiast van en alles wilde ik leren. Altijd ontbrak er focus en uiteraard lukte niets. Iedereen om me heen leek te kunnen wat mij niet lukte. Ik liet me afleiden door het succes van anderen. Zodra ik mezelf tot de orde riep en tot focus dwong ging ik heel snel vooruit. Focus geeft rust en opent duren om op een duurzame manier door te groeien.

De wereld ligt aan je voeten als digitale nomade

Ik droomde altijd van vrijheid: reizen zonder einde, avonturen beleven, nieuwe culturen leren kennen. Het leek allemaal onbereikbaar want er was altijd wel iets of iemand waardoor ik me liet binden. Het leven als een digitale nomade maakt dat mijn dromen toegankelijker werden: een transatlantische oversteek, een tripje op de Nomad Cruise, wonen en werken vanaf een tropisch eiland of vanuit een wereldstad. Alles is mogelijk en overal leer je nieuwe mensen kennen met inspirerende verhalen. Overweldigend, inspirerend en fantastisch tegelijk. Wanneer je je openstelt voor nieuwe culturen en mensen ontwikkel je jezelf vliegensvlug.

Je hebt nooit genoeg spullen die je niet nodig hebt

Die auto, nieuwe bank, dure TV, kleding volgens de laatste mode en dure vakanties heb je helemaal niet nodig. Ten eerste kun je het allemaal niet meeslepen en ten tweede een reizend leven vraagt niet om materialistische zaken. Maar misschien nog wel belangrijker: al die materialistische spullen vervullen (mij) niet. Er is geen moment geweest dat ik mezelf zielig vond wanneer ik geen geld had om dure kleding te kopen of me aan een Spotify of Netflix contract kon binden (Yes, mijn banksaldo heeft hele diepe dalen gekent). Als digitale nomadenleven me iets geleerd heeft dan is het om creatiever te worden. Geen uitzicht op een royaal inkomen de komende maanden? Werken in ruil voor onderdak en eten was het antwoord. Niet alleen bespaarde ik hierdoor geld, ik heb ook nog eens nieuwe skills geleerd en veel vrienden gemaakt.

Geef jezelf de tijd, het hoeft niet perfect te zijn vanaf dag één

Keer op keer zocht ik naar de perfecte situatie. Ik dacht het gevonden te hebben in een baan waar ik in kon doorgroeien. En later dacht ik dat mijn comfortabele expat-leventje op Bali de ultieme situatie was. Als digitale nomade dacht heb ik eerst als virtueel assistent gewerkt en later als SEO-expert. Het grappige is dat ik in al deze fases skills en competenties heb ontwikkeld die me naar een groter iets brengen. Inmiddels heb ik een idee hoe mijn toekomst eruitziet maar niet meer dan dat: een idee. Rome is niet in 1 dag gebouwd en mijn nieuwe leven als digitale nomade ook niet. Geduld is een schone zaak.

Alles veranderen continu; wen er maar aan

Eindelijk had ik een leuk portfolio met klanten. Mijn inkomen groeide. Eén van mijn klanten bleek ineens toch niet zo goed bij me te passen. Ze kon iemand voor € 13,- per uur krijgen die hetzelfde werk als ik kon doen. “Als je dezelfde kwaliteit voor die prijs kunt krijgen dan lijkt het me verstandiger om daarvoor te kiezen,” zei ik. Daarmee liet ik een klant schieten. Het tegenovergestelde gebeurde ook: “Ik ben zo blij met jouw services, ik wil graag dat je meerdere taken van me overneemt”. Zat ik eerst in zak en as om een klant te laten gaan, was ik de volgende dag superblij, omdat iemand anders mij wel waardeerde. Continue moet ik mijn zeilen bijzetten. Vooral in de fase van het opbouwen en het vinden van mijn weg om de digital nomad lifestyle duurzaam te maken.

Iedereen is zoekende: jij bent echt niet de enige

In aanvang van mijn digitale nomadenleventje leek het alsof iedereen het helemaal voor elkaar had. Andere nomads gingen naar het strand en op avontuur. Ik dacht dat ik echt de enige was die zich in het zweet werkte om de boel op de rit te krijgen. Ik wilde mijn struggels niet delen met anderen, want wat moesten zij met iemand die het maar niet op de rit kon krijgen? Ik ben vast te dom of te blind om te zien hoe het moet dacht ik meer dan eens. Nu begrijp ik dat ik aan het opbouwen was: waar mijn bedrijf registreren, hoe klanten werven en welke tools moet ik gebruiken om mijn virtuele kantoor in te richten. Pas toen ik me meer in de digitale nomad gemeenschap begaf en mijn uitdagingen bespreekbaar maakte bleek dat we eigenlijk allemaal in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten. En het allermooiste was nog dat tips & tricks gedeeld werden om elkaar te helpen.

Je kunt en hoeft het niet allemaal alleen te doen en te weten

Dat brengt me ook meteen bij het volgende punt: je hoeft het echt niet allemaal alleen te doen. Begeef je juist onder de mensen die al eens met het bijltje gehakt hebben waar jij nu tegenaan loopt. Besteed werkzaamheden uit waar je tegenaan loopt te hikken. Zo huurde ik iemand in die mij advies gaf over de beste bedrijfsopzet voor mijn business, outsourcde ik het schrijven van blogposts voor klanten en nam ik een bedrijfscoach in de arm om te kunnen sparren over mijn strategie. Ja er hangt een prijskaartje aan, maar die hoeft helemaal niet hoog te zijn. Daarnaast levert het juist tijd, energie en uiteindelijk geld op wanneer je taken uitbesteed.

Dicht bij jezelf blijven, ofwel: luister naar je intuïtie

Mensen die niet bekend zijn met het digitale nomadenleven trekken vaak alles uit de kast om het naar beneden te halen. “Je kunt toch niet zomaar een online bedrijf beginnen zonder online skills?” “Je kunt toch niet nergens geregistreerd staan?” “Je kunt toch niet én reizen én werken tegelijk?” Het eerste jaar heb ik bijna niets anders gehoord dan opmerkingen die continue alles wat ik zei en deed in twijfel trokken. Nu zoveel jaar later zien dezelfde mensen dat ik nog steeds doe wat ik zei dat ik zou doen en is er plaats voor waardering. Dus neem de opbouwende kritieken ter harte en laat andere opmerkingen langs je heen gaan. Wellicht is de allermooiste les die ik hieruit geleerd heb wel het herkennen van de grens tussen de dingen die ik aan mezelf wil veranderen om tot een betere versie van mezelf te komen en de grens met de dingen die, ongeacht hoeveel mensen misvattingen over mij hebben, ik voor geen goud in de wereld zou veranderen. Deze les heb ik alleen maar kunnen leren door te blijven experimenteren, te blijven ontdekken en door mijn intuïtie te blijven volgen. Soms is het een vage grens, maar het voelt ontzettend goed om het verschil tussen die twee te kennen!

Not all those who wander are lost!

Succes staat niet gelijk aan een hypotheek, 2,4 kinderen, de laatste mode, een leaseauto, dure etentjes en de nieuwste Appleapparatuur. Wanneer die levensstijl niet bij je past dan is er niets mis mee om door te blijven zoeken naar een levensstijl die wel bij je past. Nagenoeg al mijn vrienden zijn getrouwd of in lange relaties en bijna allemaal hebben ze kinderen. Zelf ben ik (nog) niet in die fase beland, if ever. Waarom zou je je leven niet als een eindeloze reis zien waar je nieuwe dingen leert en jezelf door blijft ontwikkelen op een manier die bij jou past?

Avontuurlijke verrassingsreizen

Wil jij ook weleens een andere afslag in het leven nemen, maar geen idee hoe je dat doet of welke richting je op moet? Deze avontuurlijke verrassingsreis is voor mensen die klaar zijn om actie te ondernemen en een verandering in hun leven willen maken. Los van de verwachtingen van anderen, maar zelf uitvinden wat je gelukkig maakt staat centraal. De reis wordt uitgevoerd op het eiland van de goden: Bali, en duurt vier dagen. Heb jij dus je ticket naar Bali geboekt voor deze zomer, misschien is dit verrassingsavontuur wel precies wat je nodig hebt!