Al een tijdje was het onrustig bij de bijenkas
Ongelofelijk hoeveel bijen, ze leken wel vertiendubbeld.
Vlak voor een flinke onweersbui eind mei begonnen ze te zwermen.
Ik was net op tijd om te filmen hoe ze als tros aan de boom geschept werden.
In een opvangbak lieten we ze achter, terwijl de donkere wolken naderden.
“De geboorte van een nieuw volk,” hoorde ik de imker tegen mijn vriend zeggen.
De volgende dag leken ze allemaal weer teruggegaan te zijn naar de kas.
Wederom was het een aantal weken een drukte van jewelste.
Maar na nog een mislukte zwermpoging heeft m’n vriend ze de derde keer in hun nieuwe huis gekregen.
In de tuin hadden we nu twee koloniën.
Om maar een paar dagen later een derde volkje op te halen.
Een tuin vol bijen.
Het brengt de boel nog meer tot leven.
Deze week had ik een aanvaarding met een bij.
Ik was het kleefkruid en de brandnetels, die het takkenbos bedekten, aan het verwijderen.
Vlak bij me hoorde ik een paniekerig gezoom.
Met dat ik een paar stappen terug deed nam het paniekerige gezoom niet af.
En doordoor nam paniek in mij toe.
Wild om me heen slaan, m’n hoofdschuddend bewoog ik me door de tuin.
Er leek er eentje gevangen in m’n haar.
M’n vriend kwam net op dat moment aanlopen.
“Wacht maar even,” zei hij rustig “dit is voor jullie allebei niet leuk”.
Die woorden brachten een glimlach op m’n gezicht en een paar tellen later hadden we allebei onze vrijheid terug.
Zij vloog terug naar haar volk, ik ging verder met het takkenbos.
Het leven is een tijdelijke lening en deze wereld is niets anders dan een schetsmatige imitatie van de Werkelijkheid. Alleen kinderen zouden een stuk speelgoed met de werkelijkheid verwarren. En toch worden mensen ofwel verliefd op het speelgoed ofwel maken ze het respectloos kapot en gooien het weg. Blijf in dit leven weg van alle soorten extremiteiten, want zij zullen je innerlijke evenwicht vernietigen.
Regel 22 uit 40 regels van Liefde
