Bijna twee weken geleden op een zweterige dinsdag maakte ik een halfrondje rondom het dorp.
Ik slenterde tussen de weilanden door waar de schaapjes onder de bomen lagen te schuilen.
Even verderop passeerde ik een veld met aardappelplanten.
Volop in bloei.
Aan de andere kant van de weg staan jonge eikenboompjes.
In de verte luieren bruin witte koeien in de wei.
Het St. Janskruid is op z’n retour; de gele bloempjes worden witte bolletjes.
Net als die van het paarse bloempje dat ernaast staat.
Mijn wandelpad kruist drie keer met die van een jongen op een fiets.
13, misschien 14 jaar schat ik hem, ouder vast niet.
De eerste keer haalde hij me in en keek hij verlegen achterom toen hij voor me uit fietste.
Ik sloeg af het bos in en daar, even later, op het wandelpad, kruiste de jongen op de fiets mijn pad.
Gek plekje om te fietsen dacht ik.
Een eind verderop, toen ik van het slingerende wandelpad af was, zag ik hem weer.
Terwijl ik zo loop kan ik me dan afvragen wat die jongen me komt vertellen.
Hij zal me vast niet echt iets te zeggen hebben.
Maar meer symbolisch.
Een puber jongen met een zwarte korte broek.
Blauw shirt.
Op een fiets.
Hij kruist drie keer mijn pad.
Vanuit het Jungiaanse perspectief zou ik verwachten dat het betekenis heeft.
Dat het onbewuste met me communiceert.
Ik heb het maar laten gaan, want ik kwam er niet uit.
De hoge mais verbergt het erf vol met spulletjes van de keutelboer aan de Haarweg.
Iedere keer dat ik er langs loop vraag ik me af hoeveel die ouwe spullen langs de kant van de weg nog opleveren.
Terug thuis loop ik nog even langs de frambozenstruik die overvloedig zijn vruchten aanbiedt.
Voor de tweede keer al dit seizoen.
De zomerframbozen van juni en juli hebben plaats gemaakt voor de herfstframbozen van augustus die tot oktober zijn vruchten aan kan blijven bieden.
Ik realiseer me dat we naar het westen van het zuiden bewegen.
Over een maand is het officieel alweer herfst.
Het St-Janskruid zei het al, net als het hoge mais en ook de frambozenstruik.
Maar wat wil die jongen op de fiets me nu eigenlijk vertellen….?
