De ene man is er altijd.
Iedere maandag, woensdag en vrijdagochtend om 07:00.
En soms ook op de dinsdagen en donderdagen.
Maar dat heb ik van horen zeggen, want dan ben ik er zelf eigenlijk nooit.
De andere man had ik al een tijdje niet gezien.
Soms is’sie er wel. Soms ook niet.
Maar als hij er is, dan op maandag, woensdag en vrijdagochtend om 07:00.
Hij blijft een krap half uurtje voordat hij met een sjekkie op de fiets naar huis stapt.
Zij gaan de apparaten bij langs.
Ik stretch vooral, doe zonnegroeten en wat krachttraining.
Vaak maken we wel even een praatje, maar echt spraakzaam zijn we niet.
We draaien ons eigen programma af.
Deze week vroeg de ene man aan de andere man of hij zich alweer wat beter voelde.
“Och, ik was hielemaol buut’n de poeste,” zei de andere man.
Ik klapperde met m’n oren en spitste ze met vraagtekens in m’n ogen.
“Joen Annie zee al da’j niet fit waarn,” zei de ene man.
“Ach ja, da’s ok zo, ie waarn jaorig veurige week,” reageerde de andere man.
De ene man was 85 jaar geworden.
De andere man had longontsteking gehad en was daar anderhalve week mee doorgelopen, want het was mooi weer en hij wilde graag vissen.
“Ja, en mi’j wol hie een nij tabletie veurschrieven, maor ik zee tegen hum dat hie mi’j ok wel een baksteen veurschrieven kun, maor dat mien lichaam daor ok niet op reageren zol,” zei de ene man. “Een triezel kan-ie krieg’n,” bulderde de andere man over de dokter.
Weer had ik vraagtekens in m’n ogen.
Nieuwsgierig brak ik in: “wat betekent dat eigenlijk ‘buut’n de poeste’ en ‘triezel’?”
“Ie komt hier toch vut,” zei de andere man insinuerend dat deze woorden en gezegden daarmee als vanzelfsprekend tot mijn vocabulaire zouden behoren.
Ik legde uit dat m’n vader plat praat, maar m’n moeder niet.
Veel van die ouwe uitdrukkingen en Drentse woorden werden bij ons thuis niet echt gebruikt.
“Het meeste versta ik wel maar dit klinkt voor mij echt abracadabra.”
De mannen grepen hun kans en vulden mijn opvoeding ter plekke aan.
Buut’n de poeste betekent buiten adem zijn.
Een triezel is een draai om de oren.
Er volgde nog een rits Drentse uitdrukkingen en woorden.
Het was maar zo weer half acht.
“’t Is wel weer mooi ewest,” zei de andere man, terwijl hij aanstalten maakte om naar z’n fiets te gaan.
De ene man vertrok niet lang daarna, “Kalm an, Janneke”.
De meeste problemen in de wereld komen voort uit taalkundige vergissingen en eenvoudige misverstanden. Neem nooit woorden voor waar aan. Wanneer je in de leefruimte der liefde stapt, wordt taal, zoals wij die kennen, overbodig. Dat wat niet in woorden kan worden uitgedrukt, kan alleen door stilte worden begrepen.
Regel 05 uit 40 regels van Liefde
