Het is nog pikkedonker als ik klaarwakker vanuit mijn bed naar het gesprek luister van de overvliegende ganzen. Ik vraag me af waar ze hun eten vinden nu het al een aantal nachten en dagen achter elkaar heeft gevroren en de watertjes hier in de omgeving voorzien zijn van een laagje ijs.
Ik tel tot drie en spring uit bed om te plassen. Op de terugweg maak ik de kachel alvast aan om vervolgens weer onder de deken te duiken.
Mijn nichtje van vier zette ons op eerste Kerstdag allemaal rond haar podium. Ze zong dat niets cooler dan Kerstmis is, omdat ze dan laat naar bed mag en niet naar school hoeft. Ze pakte haar podium en straalde.
Dat ze meestal vraagt of ze naar bed mag, omdat ze zo moe is van al het spelen, is ze zich niet bewust van. Dat ze met superveel plezier naar school gaat, want dan kan ze met haar vriendinnetjes ondeugd uithalen, telt daar op haar podium ook niet mee.
Er is altijd zoveel te doen rondom de Kerstdagen en in een vingerknip zijn ze ook weer voorbij. En dan is er stilte. De dag na kerst voelt voor mij als een nieuwe wereld.
Alsof de tijd tot stilstand is gekomen om uit te rusten.
Maar dat is onmogelijk.
Tijd kan niet stilstaan.
Jij kunt dat wel.
Tijd kan niet teruglopen.
Maar jij kunt wel terugkijken.
De tijd gaat alleen maar vooruit.
Op een nieuw jaar aan.
In mij is het rustig en voel ik dankbaarheid en heel veel nieuwsgierigheid naar wat het nieuwe jaar gaat brengen.
Geniet van deze laatste dagen van 2025 met de mensen van wie je houdt.
En als je alleen bent hoop ik dat je troost vindt in het idee dat er heel veel mensen alleen zijn. En dat je dus helemaal niet alleen bent.
Er ligt een collectieve overtuiging op dat alleen zijn zielig is, maar mijns inziens is dat jammer.
Laat je niets aanpraten.
Er zijn zoveel dingen cooler dan Kerstmis.
Waar je ook laat naar bed mag als je dat zou willen en niet naar school hoeft.
Proost op het afronden van een hoofdstuk en het openen van een nieuwe vol kansen, passie, flow en kracht.
