Het waren drukke weken.
Eigenlijk begon het al in september.
De opstellingenavonden begonnen weer na de zomerstop.
Net als de studie symbolische psychologie.
Sinds september werk ik twee ochtenden op de Hof van Axen.
Oktober voelt als minstens zo’n flits.
Meer aanvragen voor coaching.
Ook ging ik een paar dagen naar Berlijn voor een training over het levenswiel.
Aansluitend een week assisteren tijdens een lever- darmreiniging.
Afgelopen weekend was mijn eigen retreat.
De reis naar binnen.
9 deelnemers hadden zich aangemeld.
We werkten met een sprookje.
Die blootlegde wat in hun binnenwereld gezien, gehoord en gevoeld wil worden.
Ik heb het als een magische reis ervaren.
Op verschillende lagen.
“Wil je bij mij assisteren,” had ik hem gevraagd.
Iedere week assisteert hij bij zijnsorientatie workshops
De doorslaggevende reden voor mijn vraag was dat ik hem gewoon het allerliefst naast me heb.
Veilig. Vertrouwd. Zacht. Rust.
En ik voelde dat het kon.
Dus vroeg ik hem.
En hij zei….
….”daar ga ik over voelen”
Daar heeft’ie z’n tijd toen ook voor genomen…
Maar hij zei dus ‘ja’ en dat heeft deze innerlijke reis voor mij extra bijzonder gemaakt. Om het samen met hem te mogen doen.
Net als voor de deelnemers, zonder wie deze reis er niet eens kon zijn, voel ik dankbaarheid. Omdat ze zichzelf zo geopend hebben voor hun binnenwereld. Voor hetgeen in hen dat ligt te wachten om erkend te worden.
Dankbaar voor hun vertrouwen in mij.
En dan nu de vertraging in.
Het staartje van de herfst.
Nagenieten van de rush van afgelopen tijd.
Daar uitstappen.
M’n natuurlijke ritme volgen.
Voorbereiden op het noorden.
Verstilling
Spiritualiteit.
De winter.
