Noor

Column
Hardhandig drukt ze me een kopje in m’n handen.
“Soh. Koppie” zegt ze wijzend naar het kopje, terwijl ze onzeker een stapje naar achteren doet.
Ik kijk in het kopje wat gevuld is met kastanjes.
Verwachtingsvol kijkt m’n nichtje me aan.
Gehoorzaam doe ik alsof ik een slokje van de kastanje koffie drink.
“hmmm, wat lekker,” zeg ik blij.
Ze lacht en grist het kopje uit m’n handen en rent naar haar keukentje.
Met een boel kabaal wast ze het kopje af.
Of zoiets.
Helemaal zeker van wat ze aan het doen is ben ik niet.
Met een serieus gezichtje schenkt ze een volgend kopje koffie (?) in.

Dit snoepje heeft twee standen: aan en uit.
Ze is graag bezig.
Meestal goed te pas.
Speels, onderzoekend, sociaal.
Het is lastig om stil te zitten voor staartjes en tandenpoetsen.
Eigenlijk heeft ze daar geen tijd voor.
Er is altijd wel iets te doen.
Iets te onderzoeken.
Iemand voor de gek te houden.

Toen ik laatst met haar broer naar de bios ging, en ze door had dat zij niet mee mocht, keek ze me aan en deelde me met een serieus gezichtje mee: “ikke groot hoor”.

En ergens heeft ze gelijk, want in november werd ze grote zus.
Dus nu hoeft ze tussen de middag niet meer te slapen.
En ook hoeft ze geen trappelzak meer aan ’s nachts.
Luiers verschonen op de commode wordt ook niet meer geaccepteerd.

Want hey, “ikke geen baby hoor”.

Ze lijkt op mij.
Zeggen ze.
M’n broer.
M’n moeder.
M’n vader zegt er niet zoveel van. Die geniet toeschouwend van haar avonturen.

De ouders van haar moeder herkennen haar karakterstructuur niet.
Ze moet het dus wel van tante Janneke hebben luidt de conclusie.

Zou kunnen.
Ze activeert in ieder geval iets ouds in mij.
Wat ergens ook wel als nieuw voelt.

Een beeld van mezelf als peuter vormt zich.
Onbezorgd.
Niet onbeschreven.
Wel onwetend.

Klimmend op de tafel.
De boel op de kop trekken.
Alles zelf willen doen.
De kat de stuipen op het lijf jagen.
Altijd hoger en harder willen op de schommel.
Rennen ipv lopen.

Iets in mij wil haar geven wat ik gemist heb.
Dingen die ik mezelf nu te geven heb.
Noor laat het me zien.

Familieopstellingen Drenthe

familieopstellingen-drenthe

Iedere maand begeleid ik twee reizigers in een familieopstelling op De Hof van Axen in Witteveen (Dr.)

Voel je uitgenodigd om mee te reizen als representant of om zelf een vraag in te brengen.

Op Reis naar je Roots

Op-reis-naar-je-roots

Bij aankomst in deze wereld ontvang je geen routebeschrijving voor de reis die voor je ligt. Waar je wel mee geboren wordt is een kompas: je intuïtie. Het komt vaak voor dat het kompas beschadigd raakt door gebeurtenissen in het verleden. In dit 3 maanden traject ga je terug naar je roots om je innerlijke kompas scherper te stellen.

De reis naar binnen

De-reis-naar-binnen

De reis naar binnen brengt je tot rust om je vervolgens tot leven te brengen. Zelf ervaar ik deze reis als een heilig proces. Een ontdekkingstocht van betekenis, met diepgang en plezier. In dit 6 maanden traject reis ik een stukje met jou mee en help ik je ontdekken en integreren van wat in jou gezien en geleefd wil worden.

December 2023
Previous post
De cirkel is rond
Next post
Basisbehoeften

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit is een verplicht veld
Dit is een verplicht veld
Geef een geldig e-mailadres op.