Skip to main contentSkip to footer

Onvermijdelijke transformaties

You have to change to stay the same

Ik voel dat het klopt.

De slang die z’n huid afwerpt.
De rups die een vlinder wordt.

Onvermijdelijke transformaties.

Sinds april’20 ben ik in Nederland.
Na de zomer zou ik de wereld weer intrekken.
Toen werd het na de winter.

En nu…..?
 
Corona heeft niets meer met mijn vebrlijf hier te maken.
 
Het voelt gewoon alsof het klopt om nu hier te zijn.
Het klopt omdat het vet ongemakkelijk voelt.

In het buitenland gaat veel langs je heen.
Er wordt minder van je verwacht.
Er is veel ruimte voor flow.
De zon schijnt.

In Nederland ben ik weer onderdeel van het dagelijks leven geworden.
M’n agenda heeft afspraken die een maand in de toekomst liggen.
En soms zelfs verder!
Het wisselvallige weer drukt op m’n humeur.

Kortom, het is anders.

Ik geloof dat het belangrijk is om het mysterie van het leven en van mijzelf goed te kennen. En in mijn ervaring zijn ongemakkelijke stukken kansen om een stukje van het mysterie op te lossen.

Als je tenminste bereid bent om ermee te willen zitten.
Om het echt even goed vast te kunnen pakken.

Door mezelf in ongemakkelijke situaties te plaatsen, is er al veel verandert in me.

Ik deed dingen op een bepaalde manier en daar hoorde dan een verwachting bij.
Maar ik wilde wat anders dan die verwachting.
Ik wilde het mysterie oplossen.

Het is me inmiddels wel duidelijk dat de sleutel van het mysterie te vinden is in de verschillende systemen.

In je familiesysteem vind je de meeste antwoorden.
Maar ook het systeem waar je je met je vrienden in bevindt, je werk en uiteraard het systeem van de gevestigde orde.

Nu meer dan ooit nodigen die systemen me uit om me los te maken van de publieke opinie, de verwachting van anderen en om zodoende helemaal m’n eigen koers te kunnen varen.

Dat betekent onthechten.
Vertragen en verstillen lijken sleutelwoorden in het doorleven van het proces.

En wat er gedurende het transformatieproces loskomt is heel interessant om naar te kijken.
Noodzakelijk zelfs.

De slang die z’n huid niet afwerpt zal dood gaan.
Hetzelfde geldt voor de rups die geen vlinder wordt.

Onvermijdelijke transformaties.

En met dat ik dit opschrijf, en het niet meer alleen in m’n hoofd zit, is me weer een stukje van het mysterie duidelijk.

Grappig hoe dat werkt, hé ?

Over de auteur

Mijn naam is Janneke (1983), Jungiaans geschoold mentor, schaduwwerkcoach, systemisch coach, familieopsteller en schrijfster.

Ik heb ruim tien jaar in het buitenland gewoond als expat en later als digitale nomade. In mijn zoektocht naar vrijheid zeilde ik de Indische Oceaan en Atlantische Oceaan over. Uiteindelijk landde ik terug op mijn geboortegrond in Drenthe waar ik die vrijheid die ik in de buitenwereld zocht, in mijn binnenwereld vond.

Ik schrijf, ik kan niet anders. Omdat het mijn manier is om hetgeen in mij leeft te onderzoeken en een stem te geven. Vragen over het leven, de dood, de liefde houden me bezig. Over wat het betekent om mens te zijn en waar het leven nu eigenlijk echt over gaat.

Hey, Janneke hier!

Zoek je een goeroe die je vertelt hoe je moet leven, dan moet je mij niet bellen. In mij vind je een ervaren medereiziger, met behoorlijk wat kilometers in de benen in zowel de buitenwereld als de binnenwereld.

Sta je op een kruispunt, weet je diep vanbinnen eigenlijk best welke keuze je te maken hebt, maar lukt het je steeds niet om je hart te volgen?

Laten we dan samen een online kop thee drinken. Dan onderzoeken we wat er tussen weten en doen in staat en of ik daarin iets voor je kan betekenen.