De wind waait me om de oren.
Het gesprek van de overvliegende ganzen reis mee op het ritme van de wind.
M’n hart wordt warm.
Thuis.
De oostenwind brengt visie en een doel, terwijl het herfstzonnetje zakt.
Het liefst ben ik buiten of in de keuken.
Gek eigenlijk dat m’n werk me binnenhuis houdt op een stoel.
Hoewel, ik ben gek op m’n werk.
Ik zou het naar buiten kunnen verplaatsen…
Misschien wel naar de keuken.
Het is een wildgroei aan coaches en begeleiders tegenwoordig.
Soms lijkt het wel alsof het een logische stap in het helingsproces is: coach of therapeut worden.
Zo is het bij mij gegaan.
En ik zie het om me heen.
Een deel van de deelnemers van mijn masterclasses is aanwezig, omdat ze aan het onderzoeken zijn wat ze eruit kunnen halen om in hun eigen praktijk toe te passen.
Ik vraag me af of hetgeen ik deel ook daadwerkelijk toegepast wordt, zodat er een ontwikkeling van binnenuit kan ontstaan.
Ik moedig het aan hoor: kom maar kijken hoe ik het doe.
En neem vervolgens je plek in.
De wereld heeft het nodig.
Dat we elkaar naar huis lopen.
Wat me echter zorgen baart is dat een cruciale stap gemist wordt: belichaming van kennis.
ChatGPT helpt daar ook niet in mee.
Wanneer deze tool ingezet wordt als life coach of business coach trekt het je verder je hoofd in, in plaats van je lijf.
Zo’n machine werkt met databases.
Context is daarbij niet relevant.
En bezield is het allerminst.
Dat terwijl het verlangen naar authentiek leven groeit.
Ook dat haal ik uit de interactie met masterclass deelnemers.
Hoewel het leven ervaren wordt in polariteiten, zouden we onszelf een plezier doen om het niet zo in uitersten te zoeken.
Je authenticiteit leven gaat nu eenmaal niet wanneer je kennis kopieert in plaats van leeft en advies van Chat opvolgt.
Je herhaalt daarmee alleen iets dat al bestaat.
Authenticiteit is daar letterlijk de tegenpool van.
Wanneer ik even later m’n huis binnenstap komt de geur van pompoensoep en lamscurry me tegemoet.
De kaarsjes gaan aan.
Het pellet kacheltje brandt.
Met welke boodschap bereikt de oostenwind mij, vraag ik me af.
Naar welk doel mag ik toe bewegen?
Welke visie is zich aan het uitkristalliseren?
Ik vraag het Chat en laat me in m’n hoofd trekken.
Zakken.
Van hoofd naar lijf.
Daar wordt het duidelijk.
