Soms kan ik me verbazen over wat mensen wegdoen.
Kleding met prijskaartjes er nog aan.
Of juist hele waardevolle oude spulletjes.
Die laatste hebben vaak meer mijn interesse dan die, al dan niet ongebruikte, nieuwe spullen.
In kringloopwinkels kan het al een feestje zijn.
Deze week nog vond ik daar voor maar een paar euro een tuinsproeier, watertimer en allerlei koppelstukken.
Maar op de rommelmarkt voel ik me net een goudzoekertje.
En als ik dan iets moois heb gevonden voor een goede prijs dan voel ik me een echte geluksvogel.
Vorige week zaterdag op de rommelmarkt in Kerkenveld nog een paar ongebruikte rubberlaarzen voor een euro gekocht. Een keukenmachine voor een euro. En voor nog een eurootje het boek “code van de ziel” van James Hillman dat nieuw niet meer te koop is.
De dag erna, op zondag, was er rommelmarkt in Zuidlaren. Een mooie grote vlomarkt op de brink met misschien wel 200 kramen. Daar kocht ik het boek “De vlucht van de wilde gans” van Joseph Campbell voor éen euro vijftig. Ook nieuw niet meer te koop is.
In de zomer is het op woensdag siepeldag in Dwingeloo en daar is dan ook een rijke rommelmarkt. Ik kocht er deze week manchetknopen. Van die hele mooie oude zilveren die vast heel mooi staan bij mijn zwarte bloes. Een schilderijtje dat me raakte van ene Jan vd Veen met een meisje erop met blote billetjes in een bloemenveld. Een mooie, ouwe, aardappelriek om straks de aardappels mee te rooien voor maar een tientje. Kregen we er nog drie handige blikken trommels bij die de beste man ook had liggen.
Niet dat die blikken iets te maken hebben met de aardappelvork. Maakt ook niet uit.
Op de rommelmarkt verkoop je alles waar je vanaf wilt in je kraam.
Daar liggen de klompen naast de make-up spulletjes en hangen de jurken naast de lijmtangen. De oude houten kistjes met zilverenbeslag van opa en oma staan naast het stoofje, waarschijnlijk afkomstig uit datzelfde huis. Omringd met visspullen waar ze vanaf willen, een tobbe, Jip & Janneke boeken, een mandje met knopen en beeldjes van honden, katten en weet ik veel wat.
Er zit wel verschil in wie achter de kraam staat.
Soms zijn het echte handelaren die oog voor kwaliteit hebben, ouwe spullen sjacheren en op de rommelmarkt goed weten te verkopen.
Achter de volgende kraam staat dan weer “de buurvrouw” die gewoon de vliering, achter de schuinten en de schuur op heeft geruimd. Of het ouderlijk huis leeg heeft moeten halen.
Maar dat geluksvogel gevoel dat ervaar ik niet altijd hoor.
Soms is het ook echt alleen maar rommel.
In mijn ogen dan, hé!
Dan kom ik met lege handen thuis.
Dan is er altijd nog marktplaats.
De digitale rommelmarkt.
Deze week daar nog een goeie printer voor vijftien euro gekocht.
Paar weken terug een kruiwagen voor vijfentwintig euro.
Ik heb nog een zoekopdracht uitstaan voor een tuin kas.
Zou mooi zijn om die nog voor een prikkie op de kop te tikken dit jaar.
Maar daar hoef ik dus niet echt naar te zoeken.
Ik krijg vanzelf een mailtje in m’n inbox als er in de buurt eentje te koop aangeboden wordt.
Ook handig.
Maar lang niet zo leuk als op de rommelmarkt.
