Van achter z’n bril, op de zwartwit foto die boven de pauwenveren hangt, naast de klok van opa en oma kroon, kijkt opa Wilko me streng aan.
Zo voelt het soms.
En toch laat ik hem daar hangen.
Achter z’n foto zit een gat in de muur.
Toen ik hier kwam wonen heb ik opa daar maar neergehangen.
Ik vraag me steeds vaker af waarom opa daar hangt.
Waarom hij daar écht hangt.
Ik had ook iets anders kunnen kiezen om het gat te verbergen.
Of iemand anders.
Toen ik vier maanden oud was overleed hij.
Hij was 77 jaar en vier jaar weduwe.
Samen had hij met oma 12 kinderen.
M’n vader de ene laatste.
Wij gingen in het familiehuis wonen waar m’n vader was geboren en getogen.
Hij was 30 jaar en hij was erbij geweest toen opa z’n laatste adem uitblies.
Wat vanuit mijn mannenlijn draag ik?
Waarom voelt het alsof opa me streng aankijkt?
Soms vraag ik me af of hij boos op me is omdat ik het leven niet doorgeef.
Of dat ik niet voldoende betrokken ben bij het dorp.
Opa werkte bij de gemeente en bracht weeklonen thuis bij de mensen.
Hij was aanspreekpunt bij het plaatselijk belang.
Zat bij de brandweer, was voorzitter van de ijsvereniging en penningmeester bij de uitvaartvereniging.
Wat dat betreft lijken we niet op elkaar.
Mijn doorgeven uit zich zich op een andere manier.
Mijn betrokkenheid ook.
Als kind heb je het medicijn van je voorouders te snappen.
Er geldt een kringloop-principe: voorouders vormen het compost voor nieuw leven.
Als ik dan naar onze numerologie kijk dan zie ik dat zijn levensmissie, mijn grootste uitdaging is.
De 12.
Het getal van afronden.
Een karmische 12 neemt meestal boven gemiddeld veel voorouderlijke karma op zich.
Als hij zijn missie niet heeft geleefd, zijn leven tot een bevredigend einde te brengen, naar een mooie afronding, is het misschien wel bij mij gekomen als mijn grootste uitdaging.
Heeft hij zijn missie volbracht?
En zo niet, is zijn missie mijn grootste uitdaging geworden?
Wat was zijn grootste uitdaging eigenlijk?
Een 1.
Eenheid ervaren
Wanneer ik zijn foto van dichtbij bekijk dan verzacht zijn blik.
Of is het mijn blik die verzacht?
Hij voelt in ieder geval niet meer streng als ik in zijn ogen kijk.
Opa blijft nog even hangen.
Volgens mij zijn we nog niet rond.
Er is nog een gat te dichten.
