Wolken drijven voorbij, terwijl we met bijvoet thee de zon in de verte achter de bosjes zien zakken.
De heldere lichte wolken hoog in de lucht drijven zuidwaarts.
De donkere wolken, die dichterbij lijken, gaan naar het noordoosten.
Vaak zitten we rond dit uur op het bankje achter zijn werkplek, achter het huis.
Nu zitten we op een schapenvachtje dat over een meditatiebankje ligt en tussen schoenen, gereedschap, brandnetels, zakken betonmortel, werkkleding en wat nog meer staat.
Naakt.
Tussen de rommel in de aanbouw die gebouwd wordt.
Hij had het bad heel heet vol laten lopen.
Te heet voor mij.
Een interne hitte aanval maakte dat ik even moest afkoelen.
Buiten.
Tussen de rommel.
Met een pot thee die levendige dromen opwekt.
En torilla chips gemaakt met boerenkool en spinazie.
“Green Goodness” staat op de verpakking.
Smaakt best lekker.
Het was bijna een soort van bonus vakantieweek.
Afgelopen week.
De meeste werkafspraken die in m’n agenda stonden werden afgezegd.
Niet door mij, maar door de ander.
Dus naar de siepeldag.
Een vriendin uit Utrecht kwam nog logeren.
Een andere vriendin geholpen om dingen op z’n plek te zetten na haar verhuizing.
Een dag schoonmaken.
Dat was trouwens nog wel even buffelen.
Daarna dus in bad.
Om te ontspannen.
Met epsomzout.
De effecten daarvan zijn de volgende dag voelbaar in mijn lijf.
Dus terug in bad.
Dat inmiddels iets is afgekoeld.
Praten over afgelopen week.
Maar ook over de toekomst.
Stukje chocolade erbij nog.
Toen naar bed.
Eerst muggenvangen.
Met zo’n elektrische vliegenmepper.
Ze vinden hem lekkerder dan mij.
Dat scheelt.
Maar toch.
Lamp uit.
Lepeltje lepeltje.
Op reis met de bijvoet thee.
De droomwereld in.
