De persoonlijke ontwikkelingsreis begint vaak in het hoofd.
Bij je hart willen volgen.
Het anders willen doen.
Verlangen naar een ervaring, een plek, een versie van jezelf die je nog niet eerder ontmoet hebt.
Ga je de reis aan dan ligt het pad vol met gouden eieren.
Inzichten.
Eerst natuurlijk over hoe je gevormd bent door een ander, meestal een ouder, en hoe dat heeft doorgewerkt in hoe jij bent gaan handelen.
“Dat komt door vroeger,” zet de reis dan even stil.
Een noodzakelijke pitstop, want niet genomen rouw maakt het uitdagend om je pad te vervolgen.
Maar neem je de rouw, en zet je jouw reis voort, dan is het een voorwaarde dat je verantwoordelijkheid neemt voor jouw koers.
En dat betekent je te korten zelf aanvullen.
Emotioneel volwassen worden.
En dat gaat voorbij het weten dat je ouders onvermogend waren in emotionele beschikbaarheid.
Het vraagt het van je om je zelfdragende vermogen te vergroten.
Het verschil tussen die twee zit’em niet in woorden.
Het wordt zichtbaar in het lijf.
Je houding; open, zacht, rechtop, gegrond
Je energie; kalm, helder, stevig, stromend
Je adem; diep, rustig, laag
En hey, het is allesbehalve een rechtlijnig pad.
Mijn eigen reis bracht me in dat proces bij Petra.
Ze had me eens geschreven dat als ik echt wilde zakken, ik maar eens bij haar langs moest komen.
Energetische massage is haar ambacht.
Dus iedere paar weken lig ik bij haar op de behandeltafel.
Om mijn zenuwstelsel te ontspannen, vanuit mijn hoofd in mijn lijf te zakken.
Ik kan haar aanraden.
Google maar even “Petra energetische massage Hollandscheveld”
Dan kom je er wel.
