Vorig jaar, toen de melde bijna uitgebloeid was, heb ik de planten op de compost gegooid.
Daar word ik nu iedere keer aan herinnert wanneer ik de tuin in loop.
Overal waar ik eerder dit jaar de grond met compost heb aangevuld komen de groen roze plantjes op.
Af en toe ook een rode.
Ze zijn prachtig.
Maar het is ook een beetje overweldigend.
De hoeveelheid melde dit jaar in de tuin.
De compost zelf is verder trouwens mooi gelukt.
Ik heb me met het proces kunnen verbinden.
Het onkruid, bio etensresten en dat vermengen met paardenmest.
Bijzonder om te zien hoe dat een paar seizoenen later voeding voor nieuwe planten is.
De geserveerd worden met drinken van van opgevangen regenwater.
Het is een grote leerschool.
Tuinieren.
Een creatieproces waar ik helemaal in op lijk te gaan.
Na het avondrondje voel ik de vervulling, dankbaarheid en sereniteit die het me brengt.
De smeerwortel met haar prachtige roze bloemen.
De knoflook bolletjes waarvan het loof nu nog recht over eind staat.
De aardappelplantjes die aan het opkomen zijn.
De bonenstaken gemaakt van dikke wilgentakken.
De kruidenplanten die m’n schoonmoeder met Pasen mee heeft genomen: salie, bieslook, verveine.
Deze week kwam m’n vriend thuis met een rabarberplant die hij mee had genomen uit de tuin van z’n vader.
In de tuin lijken twee familiesystemen samen te komen.
Vooral in het grasmaaien wordt dat zichtbaar.
Van huis uit heb ik meegekregen dat het gazon twee keer per week strak gemaaid wordt.
Bij mijn vriend gaat dat anders.
Daar wordt het gras liever niet gemaaid.
Hoog gras met bloemetjes is daar de standaard.
Ik begin erin te ontspannen.
Er anders naar te kijken.
We zijn tot een compromis gekomen.
Mijn opa en oma waren echte moestuinders.
Groenten. Geen kruiden volgens mij.
En dan alles op nette rijtjes.
Althans, dat vermoed ik, want dat is hoe mijn vader het voort heeft gezet toen wij in het ouderlijk huis gingen wonen.
Hoewel ik met een grote tuin ben opgegroeid heb ik er nooit echt iets mee gehad.
De interesse kwam toen ik wortel ging schieten.
En dan merk je dat je het toch gaat doen zoals je het vanuit huis hebt meegekregen.
Door de verschillende manieren van tuinieren in onze beide gezinnen van herkomst ontstaat er een nieuwe manier.
Onze manier.
Ik maai nu looppaadjes.
En leer met andere ogen kijken naar de tuin.
Naar tuinieren.
Soms nette rijtjes, maar vooral afwisseling tussen kruiden, bloemen, planten en groenten.
Met hoog gras én 1x per week gemaaide looppaadjes.
