Gisteren werd ik wakker zonder stem.
Ik had alleen geslapen en dus ook niemand om tegenaan te kletsen.
Het zat eraan te komen.
De hele week zat ik laag in energie.
Voelde ik me moe.
M’n keel deed pijn.
“Het lijf wijst de weg,” zei mijn teacher Irene afgelopen week.
Ik had twee trainingsdagen rondom systemisch werken.
Werken op een diepe laag.
Je kunt dat werk niet in de wereld zetten en zelf stoppen met iedere keer weer naar binnen reizen.
De rouw te nemen van de te korten die je hebt opgelopen.
De tranen te laten stromen die je anders in de weg gaan zitten.
De projecties doorprikken die tot zelfinzicht leiden.
Die inzichten vervolgens integreren om een evenwichtiger persoon te worden.
En dat dan allemaal ‘voor te leven’.
Iedere keer weer.
M’n lijf wijst dus de weg.
En “hou jij je maar even stil,” is waar ik het mee te doen heb.
Een vloek en een zegen.
Zo voelt individuatie soms.
Dankbaarheid voor wat het me allemaal al heeft opgeleverd.
Het vertragen en verstillen. Rust. Verbinding.
En nu dus even weer die weerstand.
Weerstand tegen het stuk waar ik in zit om mijn eigen reis verder te verdiepen.
“Je bent een discipel van je eigen pad,” hoor ik Irene dan complimenterend zeggen.
Jaja.
Deze discipel weet heel goed wat haar te doen staat.
De theorie ken ik: overgave aan die weerstand, zodat de boodschap kan ontvouwen. De les. Het inzicht. De groei.
M’n lijf wijst de weg.
Stilte.
Uit de woorden blijven.
En dan toch gewoon de pen pakken en schrijven.
Lekker eigenwijs.
Hardleers misschien?
Vindingrijk….
…mezelf uitten, delen wat erin mij leeft, dat gaat op zich makkelijk. Het is mijn manier om door het leven te bewegen. M’n numerologie bevestigd dat met een 3 op mijn levenspad. Een 3 gaat over communicatie. Over jezelf in de wereld zetten. Je eigenheid inbrengen. Een 3 op levenspad heeft een naar binnen gerichte energie.
En om expressie te geven aan hetgeen in me ligt heb ik eigenlijk geen stem nodig.
Alleen woorden.
Of kleurpotloden en papier.
Koken is ook een manier om me te uiten.
Een combinatie van deze expressievormen helpt om in die overgave te komen.
Te luisteren naar m’n lijf.
Dus terug de stilte in.
Naar het niet weten.
Zodat de boodschap kan ontvouwen.
