Vroeger stond ik op de “vanaf”-tijd op de afgesproken plek.
Nu merkte ik dat ik later binnen kwam druppelen dan de meeste mensen die vroeger vaak later kwamen.
Het was een jaar geleden dat we samen waren gekomen.
Mijn Bali-familie.
Een groep mensen met wie ik een aantal jaren nauwer heb samengeleefd dan ik de afgelopen vijfentwintig jaar met mijn familie heb gedaan.
Zij hebben mijn ontwikkeling van dichtbij gezien.
Van mezelf opnieuw uitvinden naar mezelf weer terugvinden.
En zij spiegelen me dat dan weer terug.
“Jij bent van ver gekomen,” hoor ik dan.
Een jaar of wat terug kon ik dat meteen beamen.
Nu merk ik dat die zin meer tijd nodig heeft om te landen.
Want in feite ben ik weer terug bij het begin.
“Drenthe…?” herhaalde een van de aanwezigen die ik in die tijd alleen zijdelings weleens had ontmoet.
“Ja, daar ben ik geboren en getogen,” zei ik, terwijl een oud gevoel zich aan mij opdrong. “En daar ben ik na alle omzwervingen weer heel gelukkig geland.”
Dat laatste zei ik veel meer als reflex op dat opdringerige gevoel dan als toevoeging aan het gesprek waarin ik zat.
Bij veel mensen die ik in mijn expatleven en later tijdens het reizen ontmoette, ervaarde ik oordeel over Drenthe en Drenten.
Het maakte dat ik me best wel kon schamen voor mijn afkomst.
Ergens onderweg was hun oordeel mijn waarheid geworden en vertelde ik mezelf dat ik nooit meer in Drenthe wilde wonen.
Bloed kruipt waar het niet gaan kan.
En zo kwam ik uiteindelijk toch weer uit op de plek waar ik ooit zo stellig van weg wilde blijven.
Gewoon op mijn eigen tijd.
Volgens mij is dat wat bewustzijnsontwikkeling doet.
Je weer laten landen in het alledaagse leven.
Bewustwording is namelijk nooit bedoeld om het leven te ontvluchten.
Of je afkomst.
Wel fijn dat je niet meer hoeft te bewijzen dat je eraan bent ontsnapt.
Of hoeft te ontkennen dat het je plek is.
Een echte spirituele meester zal je aandacht niet naar hem- of haarzelf richten en zal geen absolute gehoorzaamheid of uiterste bewondering van je verwachten, maar zal je in plaats daarvan helpen om je innerlijke zelf te waarderen en te bewonderen. Echte mentoren zijn zo doorzichtig als glas.
Uit 40 regels van Liefde
