Skip to main contentSkip to footer

Vertrouwen in het proces

Column Janneke Dijkhuis

De avond ervoor was ik om half 10 thuis van een rondje rondom het dorp.
Nu luidt de haan de nieuwe dag in.

Een kraai krast op de achtergrond, maar overwegend hoor ik vrolijk kletsende vogeltjes om mij heen.

De symbolische blik en systemische bril zijn essentieel geweest de afgelopen jaren op de reis terug naar mijn innerlijke natuur. En daar is inmiddels een derde ingrediënt aan toegevoegd.

Met de moestuin en het drogen van kruiden voor thee zette ik de eerste stappen om de natuur in mijn buitenwereld naar binnen te halen.
En nu ben ik met een linnentas onderweg naar de Vlierenlaan waar gisteravond mijn aandacht naartoe trok.

De week ervoor had ik al zeven liter Vlierbloesemsiroop gemaakt.
En staat er nu drie liter vlierbloesemwijn in de keuken te gisten.

Het gaat er hard door.
Een flesje huisgemaakte siroop maakt een leuk cadeautje.
Een tweede batch is daarom onderweg.

Vorige week raakte ik geïnspireerd door iemand die zei siroop van munt te maken.
Met een wildgroei aan munt in de tuin lijkt daarmee het volgende project zich te hebben aangediend.

In de kringloop en op rommelmarkten scoor ik de allerleukste glazen flesjes en potjes om siroopjes en andere zelfgemaakte lekkernijen in te bewaren. En ook die hebben een plekje nodig, dus zocht ik een prachtige eikenhouten kast uit in de werkplaats van mijn vriend.

Zo val ik van het een in het andere.

Bieslookazijntjes, kappertjes van de Oost-Indische kers en huisgemaakte pesto’s vullen de voorraadkasten.

En ondertussen maak ik me het ambacht van zuurdesembroodbakken eigen.

Er gaat geregeld iets mis.
Te veel van dit of te weinig van dat.

Maar tussen te veel van dit en te weinig van dat door, groeit iets wat ik niet meer kwijt wil: vertrouwen in het proces.

 

Maak je geen zorgen over waar de weg je zal brengen. Concentreer u in plaats daarvan op de eerste stap. Dat is het moeilijkste deel en dat is waar u verantwoordelijk voor bent. Als je die stap eenmaal hebt gezet, laat alles dan zijn natuurlijke gang gaan en de rest volgt vanzelf. Ga niet met de stroom mee . Wees de stroom.​

Regel 19 uit 40 regels van Liefde

Over de auteur

Mijn naam is Janneke (1983), Jungiaans geschoold schaduwwerkcoach, systemisch coach, familieopsteller en schrijfster.

Ik heb ruim tien jaar in het buitenland gewoond als expat en later als digitale nomade. In mijn zoektocht naar vrijheid zeilde ik de Indische Oceaan en Atlantische Oceaan over. Uiteindelijk landde ik terug op mijn geboortegrond in Drenthe waar ik die vrijheid die ik in de buitenwereld zocht, in mijn binnenwereld vond.

Ik schrijf, ik kan niet anders. Omdat het mijn manier is om hetgeen in mij leeft te onderzoeken en een stem te geven. Vragen over het leven, de dood, de liefde houden me bezig. Over wat het betekent om mens te zijn en waar het leven nu eigenlijk echt over gaat.

Volg-je-hart
Volg je hart…

…een nuchtere kijk op een populair advies

“Volg je hart,” wordt zo vaak gezegd.

Maar waarom is het voor veel mensen moeilijk om hun hart te volgen?
En waarom zeggen we zo gemakkelijk dat we het willen, terwijl we er intussen ons leven zo op inrichten dat het vooral niet hoeft?
Waarom bouwen zoveel mensen een leven dat er van buiten goed uitziet, maar dat vanbinnen, als je heel eerlijk bent, leeg aanvoelt?
Waarom blijven we in werk dat ons leegtrekt, in relaties waarin we onszelf verkleinen, in loyaliteiten die allang hun houdbaarheidsdatum voorbij zijn?

En als we dan eindelijk dat gevoel toe kunnen laten dat er iets niet klopt, waarom noemen we dat zo vaak ondankbaarheid, onrust, onverzadigbaarheid, of erger nog, egoïsme?