Skip to main contentSkip to footer

Vrijdagavond

Hij was er niet.
Dat kwam goed uit.
Mijn nieuwe project vraagt namelijk de nodige aandacht.
En het was warm, dus perfect om project “tuin” in te duiken.

Een beetje laat in het seizoen, maar niet té laat, ben ik begonnen met een moestuin.
De aardappels heb ik twee weken geleden gepoot en komen al mooi boven.
De uien heb ik zes weken geleden gezaaid; het loof laat zich al een aantal weken opgewekt zien.
Vorige week zaaide ik bietjes en worteltjes.
Die zijn nog niet ontkiemd.
Net als de voor gezaaide boerenkool en palmkool zich nog niet laten zien.

De spinazie haalde ik uit de potjes en ging de volle grond in.
Slakkenkorrels eromheen.

Laatst deed ik een experiment met een “bier-val”.
Een hele delegatie slakken kwam erop af.
Maar een paar verzopen zich erin.
De rest trok lallend door en was de volgende dag present voor een nieuw feestje.

Onkruid wieden.
Brandnetels met wortel en al eruit trekken.
Haagwinde een halt proberen toe te roepen.
Tussen de takken van de bramenstruik duiken.
En de takken van de blauwe en rode bessenstruiken.

Rondslingerende spullen terug naar hun “huis” brengen.
Hout dat geen functie meer heeft kan in het expansievat van 3000 liter, dat nu fungeert als een kachel.

Grasmaaien.
Vegen.
De tomatenplantjes water geven.

Het is half tien als ik opkijk en de zon nog net achter het bosje weg zie zakken.
Een zachte avondgloed glijdt over het gras.
Dat echte zomeravond gevoel overvalt me.
Dat werd tijd ook!

In de verte hoor ik een trekker.
Die zal wel huiswaarts keren.
Hangjeugd laat van zich horen.
Hun zomervakantie is begonnen.

En de mijne ook.
Een weekje helemaal niets.
Een lege agenda.

Hij moet wel werken.
In augustus hebben we samen.
Maar komende week zijn het ik en m’n lege agenda.
En zijn tuin dan.
Mijn project.

Over de auteur

Mijn naam is Janneke (1983), Jungiaans geschoold mentor, schaduwwerkcoach, systemisch coach, familieopsteller en schrijfster.

Ik heb ruim tien jaar in het buitenland gewoond als expat en later als digitale nomade. In mijn zoektocht naar vrijheid zeilde ik de Indische Oceaan en Atlantische Oceaan over. Uiteindelijk landde ik terug op mijn geboortegrond in Drenthe waar ik die vrijheid die ik in de buitenwereld zocht, in mijn binnenwereld vond.

Ik schrijf, ik kan niet anders. Omdat het mijn manier is om hetgeen in mij leeft te onderzoeken en een stem te geven. Vragen over het leven, de dood, de liefde houden me bezig. Over wat het betekent om mens te zijn en waar het leven nu eigenlijk echt over gaat.

Hey, Janneke hier!

Zoek je een goeroe die je vertelt hoe je moet leven, dan moet je mij niet bellen. In mij vind je een ervaren medereiziger, met behoorlijk wat kilometers in de benen in zowel de buitenwereld als de binnenwereld.

Sta je op een kruispunt, weet je diep vanbinnen eigenlijk best welke keuze je te maken hebt, maar lukt het je steeds niet om je hart te volgen?

Laten we dan samen een online kop thee drinken. Dan onderzoeken we wat er tussen weten en doen in staat en of ik daarin iets voor je kan betekenen.