Als ik opkijk van mijn scherm zie ik de boerderij waar mijn overgrootouders 120 jaar geleden naartoe verhuisden vanuit de regio Oldambt in Groningen.
Soms zie ik beelden van mijn overgrootmoeder Antje die rondom het huis scharrelt met de kinderen, terwijl ze in haar buik nummer zoveel draagt en in de tuin worteltjes oogst voor de maaltijd van die avond.
Ik weet heus wel dat ik vroeger kan romantiseren.
Twaalf kinderen grootbrengen laat vermoedelijk weinig ruimte voor zelfontdekking. Wanneer zou zij aan zichzelf zijn toegekomen?
In die tijd waren de verschillen tussen arm en rijk zichtbaarder in deze regio en bestaansonzekerheid liet zich niet oplossen met een andere mindset.
En ik stel me ook voor dat leven in het hier en nu vanzelfsprekender was.
De wereld speelde zich voor een groter deel af binnen handbereik.
Noaberschap noemen we hier in Drenthe de vanzelfsprekende betrokkenheid bij de mensen om je heen. Je weet wanneer de buurman een nieuwe trekker heeft en de buurvrouw ruzie heeft met haar zus.
Wanneer ik weer even naar mijn scherm kijk, zie ik dat die chick uit Utrecht die ik ooit eens ontmoet heb op Bali een weekendje naar Spanje is met vriendinnen. Ik vraag me af wat ik eigenlijk van mijn buren weet.
Laatst had ik nog een gesprek met een vriendin die mijn weerstand tegen sociale media opmerkte. Zoals zo vaak zei ik tegen mezelf: waar weerstand zit, moet je wezen.
Zo raadde een coach me bijna twee jaar geleden aan weer terug op sociale media te gaan. Precies een jaar daarvoor had ik afstand genomen van dat deel van de online wereld.
Bij terugkomst op die platformen zag ik dubbel.
Dubbel zoveel coaches die psychologische verkoopargumenten in de strijd gooiden om mijn verantwoordelijkheidsgevoel aan te spreken.
“Mijn angst voor afwijzing houdt me klein,” zeiden ze een voor een en dan daarna: “Perfectie is een illusie, mensen willen authenticiteit,” en dan nog een mooie carrouselpost met “Je bent te veel met jezelf bezig in plaats van met je potentiële klant.”
Wanneer je genoeg psychologische taal tot je beschikking hebt, kun je ieder nee van jezelf verdacht maken.
Verlangen naar een ander huis of een andere levensstijl wordt vluchten voor wat je hier niet aan wilt kijken, terwijl je ook gewoon ergens uitgegroeid kunt zijn.
Niet harder willen groeien met je bedrijf wordt angst voor succes, terwijl meer omzet en meer klanten misschien helemaal niet jouw definitie van succes zijn.
Geen behoefte om je hele hebben en houden online te slingeren, vertaal je naar jezelf klein houden, maar mag je ook gewoon privacy hoog in het vaandel hebben?
Voor bijna iedere innerlijke beweging bestaat inmiddels wel een verklaring waarmee je jezelf alsnog over de streep kunt trekken.
En er kan ook zeker waarheid in zitten.
Dat maakt de grens tussen jezelf confronteren en over je eigen grens gaan diffuus.
Mijn ervaringen hebben me geleerd dat het gemakkelijk is om te gaan geloven dat het algoritme waarin je je bevind de enige werkelijkheid is als je in die bubbel blijft hangen.
Tegen de trekkracht van sociale media was ik toen niet bestand.
En nu nog steeds niet.
Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik ben gestopt die platformen te voeden. En volgens mij is het tijd om ook te stoppen met consumeren.
Helemaal nu, na een vakantie waarin de online wereld weer mijlenver weg voelde. Iedere keer kom ik geïnspireerd en levenslustig terug. Dat ik me dan niet bezighoud met de levens van mensen die ooit even door het mijne liepen, zal daar vast aan bijdragen.
Ik trek m’n jas aan en loop langs de boerderij waar ik overgrootmoeder Antje met haar worteltjes het huis in zie lopen. In gedachten zwaaien we even naar elkaar.
Ik vraag me af hoeveel makkelijker het is geworden om aan jezelf te twijfelen nu er altijd wel een online coach beschikbaar is die kan uitleggen wat jouw twijfel eigenlijk over je zegt.
Een echte spirituele meester zal je aandacht niet naar hem- of haarzelf richten en zal geen absolute gehoorzaamheid of uiterste bewondering van je verwachten, maar zal je in plaats daarvan helpen om je innerlijke zelf te waarderen en te bewonderen. Echte mentoren zijn zo doorzichtig als glas.
Uit 40 regels van Liefde
