Deze week was ik in Berlijn om mijn kennis van de vier windrichtingen te verdiepen.
Oost, zuid, west, noord.
Hoe deze vier krachtvelden terugkomen in de seizoenen.
Lente, zomer, herfst, winter.
De maanstanden.
Eerste kwartier, volle maan, laatste kwartier, nieuwe maan.
De vier elementen.
Vuur, aarde, water, lucht.
Maar ook de vier fasen van mens-zijn kun je aan de krachtvelden koppelen.
Kind, volwassene, grootouder, voorouder.
De fasen van de dag.
Ochtend, middag, avond, nacht.
Tijd, laat zich ook in vieren verdelen.
Toekomst, hier en nu, verleden, tijdloos.
De wijsheid van de krachtvelden wordt vertaald naar een wiel.
Een medicijnwiel, zoals inheemse stammen het noemen.
Beter kun je zeggen, volgens mijn leraar, levenswiel.
Waarin ieder krachtveld kwaliteiten heeft die je ook weer naar dieren kunt vertalen.
Of, de kwaliteiten van dieren kun je aan een krachtveld koppelen.
De adelaar en uil, die beide scherp en ver kunnen kijken, belichamen kwaliteiten van het oosten.
De expressieve papegaai die zichzelf zonder schaamte laat zien en horen behoort tot het zuiden.
Het eindeloze geduld van de gier is gekoppeld aan het westen.
En de majestueuze zuiverheid van de zwaan kun je in het noorden plaatsen.
Het levenswiel laat me zien hoe diep verbonden alles is.
Of het nu de seizoenen, de fasen van de maan, de elementen, mensen of dieren zijn.
In het levenswiel komt het allemaal harmonieus samen.
Als een ritmisch geheel.
Elk krachtveld brengt zijn eigen kwaliteiten, zoals de dieren deze symboliseren.
In elke richting schuilen waardevolle levenslessen.
Elk veld biedt iets anders.
Een richting overslaan is nog niemand gelukt.
Velen hebben het wel geprobeerd.
Onbewust in ieder geval.
Ik ook.
Astrologisch gezien ben ik een aarde teken, een steenbok.
Een vrouw van het zuiden: aards, actief, de materie willen ervaren.
De vijf op mijn essentie vanuit numerologie bevestigd dat.
De vijf is namelijk het ondernemersgetal, het meest aardse getal, het minst spiritueel.
De vijf wil ervaren in de materie; bouwen, spelen, eten, vrijen, dansen.
Hier en nu aanwezig zijn.
Maar het werd me deze week ook weer eens duidelijk hoe zo’n reis het voor mij is naar het hier en nu. Naar mijn essentie.
Voor ik er erg in heb is mijn hoofd in het oosten, de toekomst, of in het westen; het verleden.
Op die reis wijst het wiel me steeds meer de weg.
De wijsheid van het wiel is zo simpel dat je het bijna zou vergeten.
Bijna….
